تلاش های خوبی برای آزادی دانشجویان زندانی و به این اعتبار همه زندانیان سیاسی در جریان است. باید سعی کرد این تلاشها هرچه وسیع تر و اجتماعی تر شود. این خط و جهتی است که حزب ما و سازمان جوانان با تمام قوا میکوشد پیش ببرد. بگذار هر روز روز همسبتگی با دانشجویان و زندانیان سیاسی باشد. جمعی از خانواده و دانشجویان 13 تا 20 بهمن را هفته همبستگی اعلام کرده اند و حزب ما با تمام قوا در تدارک اجتماعات و تظاهرات و گردهمایی هرچه وسیعتر در این روز است. اما دیگران هم در این زمینه تلاش میکنند.
از تلاش هایی که اینروزها در جریان است "حمایت سراسری وبلاگ نویسان ایرانی از آزادی دانشجویان دربند " می باشد. در این کمپین تعداد زیادی از وبلاگ نویسان پیش افتاده اند و برای آزادی دانشجویان زندانی تلاش می کنند. این کمپین با بیانیه ایی اعلام کرده که روز 10 بهمن را روز حمایت از دانشجویان در بند ، تا آزادی همه ی دربندیان اعلام کرده است و قرار گذاشته اند روز 10 بهمن همه وبلاگهاشان را به "همبستگی با دانشجویان در بند" یا "دانشجویان در بند را آزاد کنید" تغییر دهند. بیانیه این کمپین را با توجه به کوتاه بودنش اینجا می آورم.
" 10 بهمن روز حمایت از دانشجویان در بند ، تا آزادی همه ی دربندیان
حمایت سراسری وبلاگ نویسان ایرانی از آزادی دانشجویان دربند
نیست تردید زمستان می گذرد
وز پی اش پیک بهار
با هزاران گل سرخ
بی گمان می آید...
بهار سبز و زیبای طبیعت در حالی در راه است که تعداد زیادی از همکلاسی ها و دوستانمان هنوز در بندند.
طی یک ماه و نیم گذشته تعداد زیادی از دانشجویان در شهرها و دانشگاههای مختلف به خاطر برگزاری یا شرکت در مراسم 16 آذر دستگیر شده و در زندان نگهداری می شوند. در این مدت به خانواده های این دانشجویان اجازه ملاقات با فرزندانشان داده نشده و تنها تماسهای کوتاه تلفنی انجام شده است. این خانواده ها که تحت فشارهای روحی و نگرانی شدید به سر می برند٬ بارها به دستگیری فرزندان خود اعتراض کرده و خواهان آزادی دانشجویان زندانی شده اند.
علیرغم تلاشهای بسیاری که برای آزادی این دانشجویان صورت گرفته تا کنون همچنان تعداد زیاد ی از این عزیزان در زندان به سر میبرند و حتی هنوز به تعدادی از این دانشجویان اجازه مکالمه تلفنی هم داده نشده است.
ضمن همدردی با خانواده های این عزیزان به احترام فرزندان آزادی خواه و عدالت طلب ایران که تعدادی از آن ها وبلاگ نویس نیز هستند، ما جمعی از وبلاگ نویس ها تصمیم گرفته ایم که نام وبلاگهای خود را در این روز به "۱۰ بهمن ٬ روز حمایت وبلاگ نویس هاي ايراني از آزادی دانشجویان دربند" تغییر دهیم.
به اميد آزادي تمامي یارانمان "
با توجه به گستردگی و اهمیت اینترنت و وبلاگ نویسی به خصوص در ایران و نزد جوانان و دانشجویان و فعالین عرصه های مختلف، استفاده از وبلاگ نویسی و اینترنت برای گسترش ارتباطات، خبر رسانی و جلب حمایت برای دانشجویان زندانی وکلا مبارزات مردم در ایران برای آزادی و برابری، این گونه تلاش ها مهم و قابل حمایت و تقدیر هستند.
جمهوری اسلامی هر تلاشی در راستای بهبود وضع مردم و ایجاد آزادی و برابری را سرکوب میکند. مبارزه دانشجویان دستگیر شده اخیر هم در همین راستا بوده و همانطور که سال هاست شعار اصلی اعتراضات دانشجویی هم نشان می دهد این خواسته در صدر مطالبات دانشجویی قرار دارد. یعنی دستگیری دانشجویان اتفاقی بی مقدمه و نا شناخته نیست، تلاش جمهوری اسلامی برای سرکوب آزادی خواهی و برابری طلبی ست که خواستی چپ و رادیکال است. مبارزه برای آزادی خواهی وبرابری طلبی که در جامعه در جریان است و نمود آن را در دانشگاه به صورت اعتراضات دانشجویی با پرچم آزادی و برابری می بینیم. همین رادیکال بودن و چپ بودن نقطه قوت اعتراضات دانشجوییست که باید مورد تاکید تلاش برای آزادی شان باشد. دانشجویان با اصرار تمام طی این سال ها نشان داده اند که برای آزادی و برابری مبارزه می کنند. یعنی حکومت تعدادی را به جرم آزادی خواهی و برابری طلبی دستگیر کرده و این واقعیت می تواند صف گسترده ایی را در مقابل ش بسیج کند. همین واقعیت مبارزه برای دانشجویان زندانی را قوت می بخشد. تلاش برای آزادی دانشجویان اگر تلاشی در راستای عقب زدن جمهوری اسلامی نباشد اساسا گنگ و نا مفهوم است. آزادی دانشجویان زندانی و اساسا زندانیان سیاسی بدون ایجاد صفی گسترده از نیروهای آزادیخواه در مقابل جمهوری اسلامی به عنوان زندانبان غیر ممکن و نا مفهوم است.
همانطور که گفتم کمپین 10بهمن به صرف اینکه تلاشی برای آزادی دانشجویان زندانی ست قابل تقدیر است و من بیانیه آنها را امضاء کرده ام و از همه وبلاگ نویسان و هرکس که برای آزادی دانشجویان دربند تلاش میکند میخواهم که کمک کند تا روز 10 بهمن با سر و صدا و جلب توجه هرچه بیشتر برگزار شود. البته یک چیزهایی هم هست که قبول ندارم و همینجا میخواهم بگویم. مثلا در بند دیگری از فراخوان 10 بهمن می خوانیم : "۱۰ بهمن برای انجام فعالیتی صلح جویانه و به دور از هر گرایش حذبی٬ فارغ از ایدولوژی های متفاوت و تنها برای آزادی جوانان ایرانی گرد هم آمده ایم و تا پایان راه با هم می مانیم."
فعالیت صلح جویانه در مقابل جمهوری اسلامی!!؟؟ چه لزومی داشت که اینرا اینجا گفت؟ فراغت از هر گرایش حزبی و ایدئولوژیک؟ آیا خود این "صلح جو بودن" و "غیر ایدئولوژیک بودن" و " جوانان ایرانی" خودش رنگ و بوی ایدئولوژی خاصی را ندارد؟ حرف من این نیست که این حرکت ما به فلان حزب و ایدئولوژی وابسته است ولی پافشاری و برجسته کردن این خصوصیات خودش اولا یک عقب نشینی است، ثانیا یک جور ایدئولوژی است. میشد خیلی راحت گفت این دانشجویان برای آزادی و برابری جنگیده اند و هیچ کس حق ندارد زندانی شان کند و باید آزاد شوند. دیگر چه کار با ایدئولوژی و "جوانان ایرانی" داریم؟
بعلاوه برای موفقیت بیشتر کمپین 10 بهمن به نظرم باید بر مطالبات دانشجویان زندانی تاکید کرد، باید به همه گفت این دانشجویان برای چه به زندان افتاده اند باید به همه گفت این دانشجویان برای احقاق حقوق انسانی مبارزه کرده و به زندان افتاده اند. باید خواهان حق تشکل شد، باید خواست آزادی و برابری را مطرح کرد. باید این بیانیه از رادیکالیسم دانشجویان زندانی یادی بکند و به این ترتیب نیروی بیشتری را حتی حول خودش گرد خواهد آورد.
با اینهمه یکبار دیگر میخواهم از همه دعوت کنم که از این حرکت حمایت کنند و روز 10 بهمن را به یک روز بیاد ماندنی در مبارزه برای آزادی دانشجویان و زندانیان سیاسی تبدیل کنند.